Czytelnia psychologiczna

Artykuł przybliża, czym jest lękowy styl przywiązania, skąd się bierze i jak może wpływać na nasze związki oraz inne bliskie relacje. Pokazuję w nim, dlaczego potrzeba bliskości może łączyć się z silnym lękiem przed odrzuceniem lub porzuceniem i jak można rozumieć te reakcje z perspektywy Gestalt. Piszę również o tym, czy lękowy styl przywiązania można zmienić, jak może w tym pomóc psychoterapia i jak odróżnić własny lęk od sygnałów, że to sama relacja nie daje nam poczucia bezpieczeństwa.

Lęk i stres dają w ciele niemal identyczne objawy, ale różni je jedna rzecz: stres jest reakcją na konkretne, realne wydarzenie, a lęk pojawia się wtedy, gdy w danej chwili nie ma rzeczywistego niebezpieczeństwa. Jeśli stan podwyższonego napięcia utrzymuje się około dwóch tygodni albo zaczyna odbierać sen, apetyt i radość z życia, to sygnał, że warto skonsultować się ze specjalistą.

Bezpieczna baza w związku to relacja, w której możesz być blisko drugiej osoby, nie rezygnując z siebie i w której masz swobodę zbliżania się oraz oddalania bez lęku, że więź się rozpadnie. Bliskość zaczyna przytłaczać wtedy, gdy warunkiem bycia razem staje się znoszenie różnic między partnerami: rezygnacja z własnych potrzeb, myśli i uczuć. Dlaczego czasem bliskość w związku daje poczucie bezpieczeństwa, a czasem zaczyna przytłaczać? Co sprawia, że jedni partnerzy potrafią być blisko siebie, nie tracąc siebie, a inni z czasem czują coraz większy ciężar relacji?

Pierwsze spotkanie grupy terapeutycznej może budzić dużo pytań. Czy trzeba od razu mówić o sobie, jak wygląda sala, kto zaczyna, co jeśli pojawi się cisza albo napięcie? W tym tekście odpowiadam spokojnie, jak wygląda początek psychoterapii grupowej i dlaczego czasem właśnie od takiej niepewności zaczyna się ważna praca.

Trwają zapisy do Kameralnej grupy psychoterapeutyczno-rozwojowej w nurcie Gestalt.

Bo kiedy myślimy o psychoterapii grupowej, łatwo wyobrazić sobie coś w rodzaju wystąpienia publicznego, którego tematem jestem ja i moje wstydliwe i intymne sprawy. Coś, o czym trzeba mówić przy innych, nawet jeśli nie ma się na to gotowości. Nic bardziej mylnego. Nic bardziej mylnego. Grupa może być miejscem, w którym zamiast się prezentować, można powoli uczyć się być bardziej prawdziwie i bardziej po swojemu.

Zdarza się, że mówimy „tak”, choć w środku pojawia się wyraźne „nie”. Ktoś o coś prosi, czegoś oczekuje, na coś naciska. A my zgadzamy się szybko. Czasem prawie automatycznie. Jeszcze zanim w ogóle zdążymy poczuć, czy naprawdę tego chcemy. Dopiero później przychodzi napięcie, rozdrażnienie albo zmęczenie. Czasem też pojawia się dobrze znane pytanie: „Dlaczego znowu […]

Jakiś czas temu, zarówno w codziennych rozmowach, jak i w gabinecie, zauważyłam coś, czemu zaczęłam się uważniej przyglądać. Bardzo często pojawiającemu się pytaniu: „dlaczego?”:

Psychoterapia indywidualna to spotkanie z drugim człowiekiem w bezpiecznej, nieoceniającej przestrzeni, w której można swobodnie rozmawiać o tym, co przeżywasz. To możliwość przyjrzenia się sobie, swoim emocjom, napięciom, a czasem odzyskania kontaktu z uczuciami, jeśli w Twoim życiu przeważa poczucie pustki lub zagubienia.